Po trzech latach użytkowania mogę śmiało powiedzieć, że to był jeden z lepszych zakupów do domu. Przestrzeń w szafie się podwoiła, a sypialnia wygląda schludniej, bo nic nie leży na wierzchu. Gdybym teraz urządzała mieszkanie od nowa, od razu wybrałabym łóżko z pojemnikiem, nawet kosztem niższej ramy. To nie jest fanaberia, tylko praktyczne rozwiązanie dla każdego, kto ma więcej pościeli niż metrów kwadratowych.

Z własnego doświadczenia wiem, że najważniejsze przy wyborze takiego łóżka jest sprawdzenie, czy mechanizm podnoszenia jest solidny. Tanie modele mają słabe siłowniki, które po roku przestają działać. Kupując łóżko z pojemnikiem na pościel, warto dopłacić do markowego systemu z niemieckimi amortyzatorami. Moja koleżanka musiała wymieniać cały mechanizm po dwóch latach, bo przy każdym podnoszeniu stelaż skrzypiał i opadał. Nie popełnijcie tego błędu.

Zaletą, która przekonała mnie ostatecznie, jest możliwość przechowywania rzeczy, które normalnie zajmowałyby pół szafy. U mnie w pojemniku lądują nie tylko kołdry i poduszki, ale też letnie koce, zapasowe prześcieradła, a nawet dwa komplety ręczników plażowych. Gdy przyjeżdżają goście na noc, wystarczy unieść materac i w pięć minut przygotować im wygodne posłanie. Mam też znajomych, którzy w ten sposób trzymają buty poza sezonem i drobne zabawki dzieci.

Kiedy pierwszy raz zobaczyłam to mieszkanie, od razu wiedziałam, że sypialnia będzie wyzwaniem. Niecałe dwanaście metrów kwadratowych, a do tego ściana skośna po lewej stronie. Standardowa szafa nie miała prawa się zmieścić, a ja miałam trzy kołdry, cztery komplety pościeli i kilka poduszek dekoracyjnych, które uzbierałam przez lata. Szukałam czegoś, co połączy funkcję spania z praktycznym przechowywaniem. I tak trafiłam na łóżko z pojemnikiem na pościel. Na początku myślałam, że to tylko kolejny chwyt marketingowy, ale po pierwszym tygodniu użytkowania zmieniłam zdanie. Przestałam martwić się o to, gdzie schować zapasowy koc, kiedy przyjeżdżają goście. Wystarczyło unieść materac piankowy, wrzucić rzeczy do środka i gotowe.

Problem pojawia się, gdy goście zostają na dłużej. Tapczan dwuosobowy dla jednej osoby jest wygodny, ale dla dwóch dorosłych – już bywa ciasno. Dlatego przed zakupem zmierz szerokość siedziska w pozycji rozłożonej. Standard to 140 cm, ale jeśli macie w domu parę, szukajcie modeli 160 cm. Ja popełniłam błąd, kupując wersalkę 120 cm, i mój chłopak co noc spadał z krawędzi. Dopiero później zrozumiałam, że lepiej od razu zainwestować w szerszy tapczan z funkcją spania, która faktycznie pozwala spać dwóm osobom bez przepychania się łokciami.

Ostatnia kwestia to styl i dopasowanie do wnętrza. Kanapa z funkcją spania nie musi być brzydkim, wielkim klockiem, który dominuje w salonie. Wiele marek oferuje teraz modele na smukłych nóżkach, które optycznie odciążają przestrzeń, albo z minimalistycznymi, prostymi liniami pasującymi do skandynawskich aranżacji. Ja wybrałam szarą tapicerkę welurową, która ładnie kontrastuje z drewnianą podłogą i nie krzyczy o uwagę. Ważne, żeby mebel nie był ani za duży, ani za mały w stosunku do reszty wyposażenia - zbyt masywna kanapa w maleńkim pokoju sprawi, że będzie ciasno, nawet gdy jest złożona.

Sama rama łóżka ma stelaz listwowy, który świetnie współpracuje z materacem piankowym. Listwy są elastyczne i dopasowują się do krzywizn ciała, a przy tym nie skrzypią, co u mnie w starym mieszkaniu było codziennością. Zwróciłam też uwagę na to, że stelaz listwowy ma regulację twardości w kilku strefach. Można więc delikatnie zmienić ustawienie, jeśli ktoś woli spać na twardszym podłożu. Ja wybrałam wersję średnią i po trzech miesiącach użytkowania nie mam żadnych zastrzeżeń. Materac piankowy o grubości szesnastu centymetrów idealnie amortyzuje ruchy, więc nawet jeśli mój partner w nocy się przekręca, ja tego prawie nie czuję. To dla mnie ogromna ulga, bo zawsze byłam lekkim śpiochem.

Mama zawsze powtarzała, że w małym mieszkaniu każdy centymetr jest na wagę złota. I miała rację. Zanim kupiłam to łóżko, trzymałam pościel w walizce pod łóżkiem, a gościnne ręczniki w kartonowym pudle w szafie. To był koszmar organizacyjny. Kiedy w końcu zdecydowałam się na mebel z pojemnikiem, okazało się, że zmieściłam tam nie tylko pościel, ale też letnie koce, zapasowe poduszki, a nawet śpiwory turystyczne. System jest prosty -- wystarczy pociągnąć za uchwyt, a cała platforma unosi się na gazowych sprężynach. Nie trzeba przekładać materaca, nie trzeba niczego podnosić siłą. Nawet po ciężkim dniu w pracy, kiedy wracam zmęczona, bez problemu otwieram schowek i wyciągam czystą poszwę.

Mechanizm DL, który zastosowano w tym modelu, działa na zasadzie cichego unoszenia. Wcześniej miałam obawy, że po kilku miesiącach zacznie skrzypieć lub blokować się przy podnoszeniu. Na szczęście mechanizm DL jest wykonany z solidnych elementów stalowych, a do tego ma amortyzatory gazowe, które utrzymują platformę w górnym położeniu bez ryzyka opadnięcia. Sprawdziłam to przy zapasowych kocach -- wrzuciłam je wszystkie naraz i schowek zamknął się bez oporu. Mechanizm DL nie wymaga żadnych dodatkowych smarów ani regulacji, co dla kogoś takiego jak ja, kto nie ma pojęcia o technicznej stronie mebli, jest ogromnym udogodnieniem.